september 2, 2026

Met de ferry door Griekenland: onze ervaringen

Tijdens onze 20-daagse gezinsrondreis door Griekenland met Djoser maakten we niet alleen kennis met indrukwekkende archeologische vindplaatsen en gezellige Griekse dorpjes, maar ook met het reizen per ferry. Toen ik vooraf het reisprogramma bekeek en zag dat we meerdere keren met de ferry zouden oversteken, dacht ik eerlijk gezegd dat het niet veel anders zou zijn dan een overtocht naar Terschelling of misschien de ferry naar Engeland.
Daar zat ik behoorlijk naast.

Reizen met de ferry tussen de Griekse eilanden is een belevenis op zich. Sommige overtochten duren slechts twintig minuten, terwijl andere meer dan vijf uur in beslag nemen. Bovendien blijkt dat geen enkele ferry hetzelfde is.
In deze blog delen we onze ervaringen en geven we praktische tips als je tijdens een vakantie door Griekenland ook met de ferry gaat reizen.

Inhoudsopgave

Onze eerste ferry: een korte overtocht op het vasteland

Onze eerste ferrytocht was eigenlijk nog geen echte eilandovertocht. We maakten een korte oversteek van ongeveer twintig minuten op het Griekse vasteland. Deze ferry werd gebruikt om een route met dure tolwegen te vermijden.
Omdat we nog met onze vaste touringcar reisden, hoefden we ons nergens druk over te maken. De bus reed simpelweg de ferry op, onze koffers bleven in de bagageruimte en wij konden rustig uitstappen om boven op het dek plaats te nemen.

Hoewel de vaart zelf maar twintig minuten duurde, waren we uiteindelijk veel langer bezig. De ferry vertrok namelijk pas toen deze voldoende gevuld was. Daardoor zaten we uiteindelijk bijna drie kwartier in de zon te wachten voordat de boot daadwerkelijk ging varen.
Een ontspannen eerste kennismaking, maar nog totaal niet vergelijkbaar met de grote veerboten tussen de Griekse eilanden.

Van Athene naar Paros: een drijvend cruiseschip

Onze eerste echte ferrytocht was direct een indrukwekkende. Vanaf de haven van Piraeus vertrokken we richting Paros. Deze overtocht duurde ruim vijf uur en eerlijk gezegd had ik geen idee wat ik moest verwachten.

De ferry bleek gigantisch! Voordat je überhaupt aan boord bent, is het al een hele belevenis. Overal rijden auto’s, vrachtwagens en bussen. Medewerkers fluiten, roepen aanwijzingen en proberen de enorme mensenmassa in goede banen te leiden. Zeker wanneer je met kinderen reist is het verstandig om dicht bij elkaar te blijven.

Gelukkig had onze reisleider vooraf iedereen de ferrytickets uitgedeeld. We spraken met de groep af om alle bagage zoveel mogelijk bij elkaar te zetten, zodat iedereen zijn koffers gemakkelijk terug kon vinden.

Eenmaal aan boord viel onze mond open. De ferry leek meer op een cruiseschip dan op een veerboot. Er waren comfortabele zithoeken, luxe stoelen, verschillende restaurants, een Goody’s-fastfoodrestaurant, een Sky Lounge en meerdere buitendekken waar je heerlijk van het uitzicht kon genieten.

Omdat wij opstapten bij het eerste vertrekpunt hadden we volop keuze uit zitplaatsen. Dat maakte de reis extra ontspannen.

De kinderen vermaakten zich uitstekend. Ze speelden Weerwolven, verstoppertje en zelfs tikkertje aan boord. De uren vlogen daardoor verrassend snel voorbij.

Wel moet je rekening houden met de totale reistijd. Je bent vaak al ruim een uur tot anderhalf uur vóór vertrek aanwezig in de haven. Samen met een overtocht van vijf uur ben je dus vrijwel een volledige vakantiedag kwijt.

Van Paros naar Santorini: zeeziekte op zee

Onze tweede ferrytocht verliep heel anders. Ook nu stonden we weer lange tijd in de brandende zon te wachten. Beschutting is er bij veel havens nauwelijks, dus neem voldoende water, zonnebrand en eventueel een pet of hoed mee.

Deze keer stapten we echter onderweg op. Dat betekende dat de ferry al grotendeels gevuld was met passagiers.
Daardoor was het veel lastiger om met ons gezin én de rest van de groep bij elkaar te zitten. Vooral de kinderen vonden dat jammer, omdat ze tijdens de vorige overtocht zo gezellig samen hadden gezeten.

Ook de zee werkte deze keer niet mee. De ferry voer lange tijd recht tegen de golven in. Dat zorgde ervoor dat behoorlijk wat mensen aan boord zeeziek werden. Ook binnen onze groep voelden meerdere mensen zich misselijk en verschillende passagiers moesten zelfs overgeven.

Gelukkig veranderde dat nadat we een tussenstop maakten op Naxos. Er stapten veel passagiers uit waardoor er meer zitplaatsen beschikbaar kwamen. We konden alsnog gezellig bij elkaar gaan zitten en bovendien voer de ferry daarna met de golven mee. De rest van de overtocht verliep daardoor veel rustiger.

Van Santorini naar Kreta: snel, maar minder gezellig

Onze derde ferry was totaal anders. Voor deze overtocht maakten we gebruik van een snelle ferry waarbij iedereen een vaste stoel kreeg toegewezen. Het voelde eigenlijk meer alsof we in een vliegtuig zaten dan op een schip.

In plaats van gezellige zithoeken stonden er lange rijen vliegtuigstoelen. Er was weinig ruimte om rond te lopen of ergens rustig iets te eten of drinken. Deze ferry was duidelijk ingericht op snelheid.

Helaas begon deze reis behoorlijk chaotisch. Onze ferry had ongeveer anderhalf uur vertraging voordat deze überhaupt aanlegde. Omdat je zelf ook al ruim van tevoren aanwezig moet zijn, waren we uiteindelijk uren aan het wachten in de haven.

En omdat ze in wilden lopen op schema, begon de ferry al te varen terwijl iedereen nog in het ruim stond om zijn bagage op te bergen. Dat was dus behoorlijk lastig, omdat de boot dan behoorlijk schommelt. En ook je eigen vaste plekje vinden was vrij onduidelijk, omdat de stoelnummers niet zo duidelijk stonden aangegeven.

De overtocht zelf duurde gelukkig minder dan twee uur, maar qua sfeer vonden wij deze ferry een stuk minder gezellig dan de grote schepen waarop je vrij kunt rondlopen.

Onze langste ferry: van Kreta naar Athene

En toen stond alweer onze laatste ferrytocht van deze reis op het programma. Vanuit Heraklion op Kreta vertrokken we terug naar Athene. Dit was met afstand de langste overtocht van allemaal.
We zouden om 9.00 uur vertrekken en volgens de planning zouden we om 17.45 uur in Athene aankomen. Bij zo’n lange overtocht is het natuurlijk altijd even spannend of de planning wordt gehaald. Gelukkig verliep de vaart zelf ontzettend soepel en kwamen we keurig volgens schema aan.

Althans… bijna. Op het moment dat we eigenlijk van de ferry af zouden moeten, gebeurde er iets waardoor we uiteindelijk nog ongeveer een half uur voor de poort stonden te wachten. Dat was wel jammer, zeker na zo’n lange reis. Maar gelukkig was dat eigenlijk het enige minpuntje van deze overtocht.

We voeren deze keer met de Asterion II, weer een ander type ferry dan de schepen waarmee we eerder hadden gereisd. En deze keer hadden we geluk: we waren een van de eersten die aan boord gingen. Daardoor hadden we ontzettend veel keuze en konden we zelf een fijne plek uitzoeken. We gingen boven in een soort lounge zitten. Een heerlijke, ruime en vooral ontspannen plek voor zo’n lange reis.

Wat ook fijn was: de ferry was absoluut niet vol. Daardoor hadden we alle ruimte om lekker te zitten, rond te lopen en af en toe ergens anders te gaan kijken. Er waren bovendien geen tussenstops onderweg. We hoefden nergens van boord en er waren geen extra haltes. We voeren gewoon in één keer van Kreta naar Athene.

En juist dat maakte deze lange ferrytocht uiteindelijk verrassend relaxed. Hoewel acht uur op een boot misschien ontzettend lang klinkt, vonden wij deze overtocht eigenlijk heel goed te doen. Je kunt tussendoor rondlopen, naar het toilet, even iets eten of drinken, een spelletje doen of gewoon naar buiten gaan en over zee uitkijken.

Voor kinderen is dat misschien wel een van de grootste voordelen van een ferry. Ze hoeven niet acht uur lang stil op één stoel te zitten. Er is ruimte om even te bewegen en ondertussen verandert het uitzicht voortdurend.

Zijn de ferry’s duur?

De prijs van een ferrytocht kan behoorlijk verschillen. Onze overtocht van Athene naar Paros kostte ongeveer €35 per persoon. Dankzij de groepskorting van Djoser kregen we hier ongeveer 20% korting op.

De ferry van Paros naar Santorini was aanzienlijk duurder. Hiervoor betaalden we bijna €80 per persoon.

De prijs hangt onder andere af van de route, de afstand, de snelheid van de ferry en het type schip.

Onze tips voor reizen met de ferry in Griekenland

Na meerdere ferrytochten hebben wij een aantal praktische tips verzameld:

Blijf in de haven altijd dicht bij elkaar, zeker met kinderen.
Zorg dat je ruim op tijd aanwezig bent.
Neem voldoende drinken mee wanneer je buiten moet wachten.
Gebruik zonnebrand, want schaduw is lang niet overal aanwezig.
Reis je snel wagenziek of zeeziek? Neem dan vooraf iets tegen reisziekte mee.
Spreek met je reisgezelschap een vaste plek af voor de bagage.
Stap je op bij het eerste vertrekpunt? Dan heb je vaak meer keuze uit zitplaatsen.
Ga bij een lange overtocht gerust even rondlopen. Dat maakt de reis voor kinderen een stuk prettiger.
Geniet vooral van het uitzicht; onderweg zie je prachtige Griekse eilanden vanuit een heel ander perspectief.

Zou wij opnieuw met de ferry reizen?

Na al onze verschillende ervaringen kunnen we daar eigenlijk heel duidelijk antwoord op geven: ja!
Wij zouden zeker opnieuw met de ferry door Griekenland reizen. Sterker nog, we vonden het uiteindelijk een ontzettend fijne manier om tussen de eilanden te reizen.

Vooral de grotere ferry’s vonden wij erg prettig. Je kunt zelf een plekje zoeken, rondlopen, naar buiten gaan, iets eten of drinken en ondertussen genieten van het uitzicht. Voor gezinnen met kinderen is dat ideaal. Je zit niet urenlang vast op één stoel en kinderen kunnen tussendoor gewoon even bewegen.

Een ferry met vaste vliegtuigachtige zitplaatsen zouden wij zelf wat minder snel kiezen. Onze ervaring met de highspeed ferry van Santorini naar Kreta was simpelweg minder gezellig. Het voelde meer als een lange vliegreis dan als een ontspannen boottocht.

Als we opnieuw zouden mogen kiezen, zouden we dus liever voor een grotere ferry gaan waar je wat meer vrijheid hebt.

Conclusie: ferry varen door Griekenland, een aanrader?

Vooraf zagen wij de ferry vooral als een noodzakelijk vervoermiddel om van eiland naar eiland te reizen. In werkelijkheid bleek het veel meer dan dat.

Elke ferry is anders, iedere route heeft zijn eigen sfeer en onderweg geniet je van prachtige uitzichten over de Egeïsche Zee. Natuurlijk horen lange wachttijden, drukte in de havens en soms wat ruwe zee er ook bij, maar juist dat maakt eilandhoppen door Griekenland tot een bijzondere ervaring.

Van een korte overtocht van twintig minuten tot een reis van ruim acht uur: we hebben tijdens deze rondreis bijna alle varianten meegemaakt.

Onze conclusie? Wij zouden de ferry zeker aanraden. Vooral met kinderen vinden wij het een prettige manier van reizen. Je kunt rondlopen, een spelletje spelen, iets eten of drinken, naar het toilet gaan en ondertussen steeds naar de zee en de eilanden om je heen kijken.

En misschien is dat uiteindelijk wel het leukste aan reizen met de ferry: de reis zelf wordt gewoon onderdeel van de vakantie.